De omgeving van Pskov
De omgeving van Pskov: Gwerstonj
Paul Baars bezocht "'t grint".
Het woord Gwerstonj is een oud Russisch woord, dat zoiets als "grint" betekent. Zowel in het rayon Pskov als in het rayon Petsjori vinden we een dorp met die naam. 
Tegenover het huisje staat de school. Het was een absurde ervaring deze school te bezoeken. In september 2007 was ze gesloten. Er waren te weinig leerlingen, nog maar 26. Ik dwaalde door het gebouw. Het was vrij groot met tien klaslokalen, een kantine en een gymzaal. Alles stond er nog bij alsof het gisteren verlaten was: de boeken, de microscopen. In alle gangen stonden nog planten, mooie planten, die allemaal keurig water hadden gehad. Toen ik de kantine binnenging sloeg de lege ijskast aan. Het hele gebouw werd goed verwarmd en er zat s'avonds een nachtwaker uit het dorp. Dit was een voorbeeld van de politiek 
van Poetin "om de beschikbare middelen efficiënt aan te wenden", merkte hij met een glimlach op.
Volódja's vader, inmiddels 73, voelde zich na de dood van zijn vrouw niet meer thuis in de stad. Hij woont nu ín zijn eigen school. Hij heeft er een slaapkamertje, een zitkamertje en een keukentje. Aan de andere kant van de school is nog een logeerkamer. In de vensterbank stond een portret van zijn vrouw en een aantal dankbetuigingen van de overheid, die hij bij zijn pensioenering had gekregen. Eenmaal uit de banja heb ik met bewoners van de school nog een glaasje gedronken. De toekomst van de school is nog niet helemaal hopeloos. Misschien wordt het in de toekomst zo georganiseerd, dat de school een groter gebied gaat bedienen. Er worden de laatste jaren ook weer iets meer kinderen geboren. Dan kan de school weer open.
Ik heb ook het andere Gwerstonj bezocht. Hier is een "skite" (klein klooster), waar de bekende iconenschilder archimandriet Zinón woont met twee medebroeders: Pjotr en Pavel. Mijn vriend, diaken Sergej helpt hier mee en houdt zich bezig met houtbewerking. Ik kon met hem meerijden. Zinon was er niet. Hij werkt aan een grote opdracht in Wenen. Ik sprak met broeder Pavel. Het klooster heeft zo zijn eigen opvattingen. Ze willen terug naar het traditionele christendom, zoals dat er na de oecumenische concilies, dus rond 700 uitzag. Bij het schilderen van de iconen en bij de bouw van de kapel gaat met terug naar die tijd. De kapel is opgetrokken in de oude stijl van de Romeinse basilica, geheel van natuursteen. In de kapel hangen maar enkele iconen en is geen hoge iconostase. Verder is er een houten huis, waarin het atelier van vader Zinon zich bevindt. In zijn atelier zag ik ook enkele portretten van Westerse heiligen, als Theresia van Lisieux en Franciscus.
Zingen is niet het sterkste punt van deze groep. Maar met hulp van enkele mensen uit de stad probeert men de oude eenstemmige Znanenij raspjev uit de 15de eeuw tot nieuw leven te brengen.
Er zijn nog enkele huisjes in aanbouw, waarin veel ervaring uit het oude dorpsleven is verwerkt. Het is heel interessant dit alles op je te laten inwerken. Alleen was het jammer dat broeder Pavel nogal polariseerde tegen alles wat na de 6de eeuw is gebeurd en dat is nogal wat. Het naburige grote klooster in Petsjori moest het ontgelden. Waarom die negativiteit?